آتش نوشت در نفس لحظه ها،درخت

تبعیدی هزاره ی بی انتها ،درخت

خط خورده اند پشت پریشانی زمین

آوازهای روشن دریا ،صدا ،درخت !

:این روزها که پنجره زیبا نمی شود

معنی کن آفتاب و برقصان مرا ،درخت

نامرئی اند مثل سلام فرشته ها

لبخند های لال مردد ،خدا ،درخت

بنشین هنوز قصه به پایان نمی رسد

تابشنوی که داد شود بی هوا ،درخت 

جنگل دچار تیشه ی بی ریشه های زرد

از بند زخم و زنجره ،اما رها، درخت

از مجموعه شعر( آسمان خیره به من )(انتشارات نسل مروارید ۱۳۸۲)